Χρησιμοποιείται υπό τη μορφή εγχύματος των ανθέων ως εφιδρωτικό, σπασμολυτικό και αντιβηχικό, ενώ το αφέψημα (τσάι) του φλοιού χορηγείται ως χολαιρετικό και αντιρρευματικό.
Επίσης, το έγχυμα (τσάι) των ανθών & φύλλων του φυτού χορηγείται για την αντιμετώπιση του βήχα, του πυρετού, της καταρροής, των νευραλγιών και του άγχους. Όλο το φυτό εμφανίζει καταπραϋντικές, μαλακτικές, διουρητικές και αντιπυρετικές ιδιότητες.
Συνιστάται επίσης, κατά της αρτηριοσκλήρυνσης καθώς προκαλεί χάλαση των αιμοφόρων αγγείων. Ανακουφίζει από τους πόνους του στομάχου και του εντέρου και συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης.
“Τα βότανα δεν είναι φάρμακα, δεν αποτελούν θεραπεία ούτε αντικαθιστούν την οποιαδήποτε θεραπεία. Εντάσσονται στο πλαίσιο των διατροφικών συνηθειών έτσι ώστε μέσα από την χρήση τους να ενισχύουν τα αποτελέσματα της θεραπείας”.




